23 nisan ulusal egemenlik fakat çocuk bayramı

   ilkokuydaydım. siyah önlük giyerdik. beyaz yaka takardık. okulumuza giderdik. bahçesinde oynardık. sabahları andımızı okurduk, değiştirdiler daha sonra hiç sevmedim. bi kere herkesin önünde bende okumuştum, utandığımı hatırlamıyorum. cumaları, eğer öğlenci isen istiklal marşı na kalma zorunluluğu vardı. sıraya geçerdik. 1ler, 2ler, 3ler… hep kaçanlar olurdu ama ben severdim okulumu kalırdım. hayat bilgisi dersi vardı, hayata dair ne yoksa öğrendim. tahtaya konuşanları yazardık. kızlar, i harflerini kalpli ve yuvarlak yaparlardı. sınıf başkanı olurdu, kollar vardı. müzik kolu favorimdi.süper flüt çalardım. ama o kırmızı kolluğun cırt cırtı hem zayıf kolumdan düşerdi. yenisini alana kadar dönem biterdi.

öğretmenler dayak atardı sıklıkla, engelleyen yoktu. kokulu silgi kullanmak yasaktı. radyasyonlu fındık yerdik. zayıf, orta, iyi, pekiyi vardı. iyi olan kazanır, elması kızarırdı. defterleri kaplardık, kaplamak şarttı zaten. teneffüse çıkardık. teneffüste top oynamak yasaktı bize. yalak gibi su içme yerleri vardı bahçede. kırsalız ya o yüzden olabilir. ağzını yapıştırıp içenler olurdu, içmezdim. hep simit, ayran alırdık. yiyemeden zil çalardı. kendimi denekmişim gibi hissediyorum şimdi, gerildim. erkekler kızların eteklerini kaldırırdı, sütyen yoktu o zaman. arada hemşire, doktor gibileri gelip bizi muayene ederdi, aşı yapardı. kızılay kolu adam yerine konmazdı bu durumlarda.

mart gibi bi heyecan sarardı okulu. kümelere göre yada öğretmenin seçmesine göre herkese çeşitli görevler verilirdi. şiir ezberleyip-okumak, andımızı okumak, kıt’a dur adım ve hareketleri, halk oyunları, bando elemanlığı ve bi b.k yapmayan kesim… nedendi? tahmin edersiniz ki 23 nisan yaklaşıyordu. çocuk bayramıydı 23 nisan. çocukların bayramı. Atatürk bu bayramı çocuklara hediye etmişti. biz öyle öğrenmiştik en azından.

                                                                       

23 nisana 1-2 gün kalırdı, heyecan dolardık. ve bayram günü gelirdi. sabahın köründe herkes annesiyle, babasıyla okul bahçesinde buluşmak zorundaydı. 8 küsürde buluşulur, 1-2 saat ayakta dikilinir. beklersin, esnersin arada, uykun vardır. sonra sıraya sokardı öğretmen. ve şehrin stadyumuna ilerlerdik. çok uzaktı. 1 saat yürürdük. zalak gibi. ama yok çocuk bayramı bu. güneş deli gibi yakardı, stadyumun oturma bölümlerinden bahsetmiyorum.orada az sonra olacak tüm şebeklikleri izlemeye gelen bi milyon insan otururdu, anneler babalar da olurdu tabi. ve törenler başlardı. herkesin sırası vardı. çocuklar yani biz sıramızı beklerdik. ama sıranın gelmesi hep nedense 3-4 saat sürerdi. sıcağın alnında ayakta dururduk. 1-2 saat sonra dayanamayıp yakalamaç oynamaya başlardık, yada çömelirdik. öğretmenlerimiz bizi sıraya sokmaya çalışırdı inatla, nedense… gün böyle geliip geçerdi. öğleden sonra dağılınırdı. herkes serbestti. çünkü bayramdı. bayramımız. ulusal egemenlik fakat çocuk bayramı. herkes hürdü ama biz çocuklar bayramımızı yaşayamazdık.

sanırım yavaş yavaş değişiyor bu durumlar. artık 23 nisanda kuran okuma yarışmaları yapılıyor. meclisin kuruluşu, padişahın kovuluşu bu şekilde anılıyor. istiklal marşı’nı bilmeyen öğretmenler var, çocuklar da bilmese oluyo. gazeteler başöğretmenin resmini diil, eve asmak için dini çerçeveler hediye ediyo. ne güsel. 23 nisan ulusal egemenlik ve çocuk bayramı. evet. bugün, Atatürk’ten bir armağan, yoksa, tutsak olurduk sen inan. bugün yirmi üç nisan, hep imanla doluyor insan.

~ tarafından dusselhayvan Nisan 19, 2007.

4 Yanıt to “23 nisan ulusal egemenlik fakat çocuk bayramı”

  1. benim en çok üzüldüğüm, ilkokulda yerli malı haftası diye bişey vardı.. yerli malı kullanmalı denilirdi. o gün okula fındık fıstık ıvır zıvır yerli yiyecekler getirir yerdik.. yerli üretimle gurur duymayı öğrenirdik.

    avusturya’da, marketlerde ürünlerin üzerinde “avustur malı” yazar gururla.

    biz ithal makarna yeriz.

    ne oldu bize böyle?

  2. benim hiç 23 nisan’ın olmadı, annanem okulda ne işin var gitme bugün der gezmeye götürürdü bizi. ben torpilli yaşardım her 23 nisan’ın. yok mu yazmışlaaaar ee sevime kadar, kapı gibi ananem vardı benim.

  3. ben de bizim askerlere dedim koğuşu süslielim die. kimse oralı olmadı. halbuki hala kendilerini genç olarak gören fakat bizim kendimizi genç gördümüz zamanlarda bile didişmedimiz kadar didişen bu yaratıklar hala çocuk olduklarını bünyelerine yediremiolar sanırsam.
    ayrıca ben burda gene kitap kapladım ama hatırladım komik olan, çünkü hep annem kaplardı kitaplarımı ben ise selabant keserdim ozman. ama burda erbaş cüzdanını kapladıdım şimdi.

    bide geçmişe gidince ilk 23 nisanda bi arkadaş ile şiir okududuk ama şaşırmıştık. we ben dünyaya küsüp de içime kapandıdım bu wesile ile otis oldum ortaokula gelince kendime geldim bütün ilkokul arkadaşlarını sildim bi kalemde çok mu dötüm ne😀 a
    yrıca gazoz kapaından oyun oynardık bi kadırımın köşesinde ama anlamadım öretmenlerimiz hep kumara alışacaksınız dierek elimisden alırlardı kapakları halbuki biz kumarı ilk kez ozman duyduduk.
    ilk “lan” kelimesini ilkokulda örendidim. noldunu bilmedim halde 3 kardeş birbirimize “ananın damı” dioduk.
    ayrıca salçalı ekmek yada yumuta getirip sınıfı kokutanlara uyus olurdum bennn.
    bi mataram wardı o da kırıldıdı we bi daa mataram olmadı benim. çok içerledidim ozmanlar. rengarenk çantalarımız wardı. bize çantları tek kollu omza asmayın dedilerdi, ben de öle takmayı denedim hoşuma gittidi sora…
    benim ilkokuldan 2 arkadaşım öldüdü.1 i kalp hastasıdı bir dieri şohpende zehirlendi. ölümle erken tanıştım çok korktudum ozman. sora önemsemedim basit gb geldidi. halbuki öncesinde ölümsüz olmak istedidim.
    ben çocukluumu bi 23 nisanda şiir okurken kaybettim. içime kapandımmmmm. kendime bile egemen deildim ozman. ulusalcılın ismini biliodum ilkeler ile birlikte sadece.

  4. çokkkkkkkkkk gözel olmuş yeen gözel

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

 
%d blogcu bunu beğendi: